تغییر استایل

استایل رنگی را انتخاب کنید

برای تجربه بهتر ، مرورگر خود را به کروم، فایرفاکس، اوپرا یا اینترنت اکسپلولر تغییر دهید.
استفاده از مواد شیمیایی و آزمایشگاهی تاریخ گذشته

استفاده از مواد شیمیایی و آزمایشگاهی تاریخ گذشته

معضل بزرگی که گاهی هنگام تمیز کردن آزمایشگاه با آن مواجه می شویم، مواد تاریخ گذشته هستند. آیا بایستی آن ها را دور بریزیم؟یا هنوز هم می توانیم آن ها را برای استفاده نگه داریم؟ با توجه به اطلاعات موجود، ماده A تاریخ انقضا ندارد ، آیا این بدان معنی است که می توان آن را به طور نامحدود استفاده کرد؟

با تغییرات مداوم در نیروی انسانی و گاهاً عدم وجود مستندات دقیق، معمول است هر کسی که در یک آزمایشگاه کار می کند با مواد شیمیایی و آزمایشگاهی تاریخ گذشته برخورد کند.

اکثر ما با کلمه “انقضا” که توسط آکسفورد “پایان دوره ی اعتبار ” تعریف شده است، آشنا هستیم. با این حال، تولید کننده هایی مانند MilliporeSigma و Lonza لیستی از اصطلاحات دیگر را آورده اند، که دانستن آنها هنگام مدیریت مواد شیمیایی و آزمایشگاهی تاریخ گذشته مفید است. در اینجا برخی از اصطلاحات متداول استفاده شده توسط MilliporeSigma آورده شده است:

:Expiration or shelf-life dated product

این محصولی است که انتظار می رود ویژگی های مشخص خود را در صورت نگهداری در شرایط تعیین شده توسط تولیدکنندگان حفظ کند.

:Recommended retest dated product

در اصل مشابه با یک محصول با تاریخ انقضا است. با این وجود ، پس از آزمایش مجدد و بررسی کیفیت محصول، تاریخ انقضا ممکن است تمدید شود.

:Product without retest or expiration dates

این محصولی است که هیچ نشانی از عدم ثبات ندارد، اما هر چند سال یکبار آزمایش مجدد محصول برای کنترل کیفیت توصیه می شود.

آیا می توان از مواد شیمیایی و آزمایشگاهی تاریخ گذشته استفاده کرد؟

در حالی که بیشتر تولید کنندگان توصیه می کنند از مواد تاریخ گذشته استفاده نکنید، افرادی که تجربه آزمایشگاه کافی دارند، قبول دارند که این همیشه بهترین توصیه اقتصادی و علمی نیست. به عنوان مثال، من بدون هیچ مشکلی از آنتی بادی هایی استفاده کردم که حداقل سه سال از تاریخ انقضاء آن گذشته بود! یک مطالعه جالب وجود دارد که نشان می دهد تا بیش از 26 سال پس از تاریخ انقضاء آنتی بادی ها می توان از آن ها استفاده کرد.  

 به اعتقاد نویسنده مقاله، پاسخ در مورد استفاده از مواد شیمیایی و آزمایشگاهی تاریخ گذشته، مدیریت ریسک است. قبل از استفاده از مواد تاریخ گذشته تعدادی فاکتور وجود دارد که باید در نظر بگیرید.

در صورتی که با توجه به شرایط نگهداری، خطر تخریب ماده یا آلودگی ثانویه وجود نداشته باشد و روشهای ساده برای ارزیابی خواص مواد در دسترس باشد، محصولات تاریخ گذشته بدون ریسک قابل استفاده هستند. برعکس این موضوع نیز صادق است. هنگامی که عدم اطمینان زیادی در مورد کیفیت مواد تاریخ گذشته وجود دارد، ارزش خراب کردن آزمایش شخص را ندارد.

به حداقل رساندن خطرات ناشی از شرایط نگهداری

شرایط نگهداری مواد شیمیایی و آزمایشگاهی همیشه در مشخصات مربوط به آن یا برگه داده ایمنی مواد بیان شده است. قبل از استفاده از محصولات تاریخ گذشته، بررسی کنید که آیا شرایط نگهداری آنها مطابق با توصیه تولید کنندگان بوده است. مهمترین شرایط نگهداری شامل دما ، قرار گرفتن در معرض نور و رطوبت است.

دما

درجه حرارت بالا می تواند بر کیفیت بسیاری از معرفهای بیولوژیکی مانند آنزیم ها تأثیر بگذارد، که می توانند دناتوره شده و دیگر به اهداف خود متصل نشوند. برای محصولاتی که باید در یخ ذخیره شوند، تعداد چرخه انجماد نیز باید حداقل باشد.

نور

قرار گرفتن در معرض نور بر پایداری محصولات فلورسنت مانند رنگ ها که بایستی در تاریکی نگهداری شوند تأثیر می گذارد. بنابراین، اگر ماد­ه ی حساس به نوری که به طور مداوم در معرض نور قرار داشته، تاریخ گذشته باشد، باید دور انداخته شود.

رطوبت

رطوبت یکی از شرایط نگهداری است که غالباً از آن غافل می شویم برای مثال در دانشگاهی در لس آنجلس نشان داده شد که یک ماده شیمیایی به نام پلی دی متیل-سیلوکسان (PDMS) یک سال پس از تاریخ انقضاء قابل استفاده است درحالیکه همان ماده در سنگاپور قابل استفاده نبود. چرا که رطوبت لس آنجلس معمولاً کمتر از 10% است در حالیکه معمولاً رطوبت سنگاپور بیش از 90% می­باشد. بنابراین رطوبت زیاد در تسریع سرعت تخریب شیمیایی شناخته شده است. متأسفانه در برگه اطلاعات مواد آزمایشگاهی تاریخ انقضا براساس شرایط آب و هوایی هر کشور و اقلیم نوشته نمی شود.

یک قانون کلی این است که محصولات موجود در آب و هوای گرم و مرطوب بیشتر مستعد بی ثباتی شیمیایی و تخریب هستند. از این رو، در مقایسه با محصولاتی که در اقلیم­ های خشک نگهداری می­شوند، نمی توان از آن ها مدت زمان بیشتری بعد از تاریخ انقضاء استفاده کرد. همچنین توجه به تغییرات فصلی، به ویژه تغییرات مهم آب و هوایی که می توانند به شدت بر دما و رطوبت تأثیر بگذارند، مفید است.

به حداقل رساندن خطرات ناشی از آلودگی

آلودگی ها می توانند منبع زیستی یا شیمیایی داشته باشند. آلودگی شیمیایی می تواند ناشی از افزودن موادی باشد که بر خلوص شیمیایی، پایداری و فعالیت تأثیر می گذارد. به عنوان مثال اسیدها و بازهای رقیق شده با آب در مقایسه با انواع غلیظشان پایداری کمتری دارند، زیرا آب می تواند در تجزیه شیمیایی شرکت کند. از این رو ، محصولات رقیق شده تاریخ گذشته، معمولاً برای استفاده بیشتر توصیه نمی شوند.

آلودگی های زیستی هنگام ورود میکروارگانیسم­ها به محصولات اتفاق می افتد که از متداول ترین آن­ها می توان قارچ­ ها و باکتری­ هایی چون مایکوپلاسماها را نام برد. این میکروارگانیسم ها در محیط کشت سلولی که حاوی غلظت زیادی از مواد مغذی مانند گلوکز و اسیدهای آمینه می ­باشد، رشد می کنند. محیط های کشت سلولی بدون مکمل، به طور متوسط یک تا دو سال ماندگاری دارند و شواهد نشان داده است که پس از گذشت شش ماه از تاریخ انقضا نیز قابل استفاده می باشند. با این حال، استفاده از محیط ­های کشت پس از گذشت یک سال از تاریخ انقضا آن­ها، برای کشت سلول توصیه نمی ­شود زیرا می­تواند اثرات بیولوژیکی ناشناخته ­ای داشته باشد.

ارزیابی مجدد مواد شیمیایی و آزمایشگاهی

عامل دیگری که باید قبل از استفاده از مواد شیمیایی و آزمایشگاهی تاریخ گذشته در نظر بگیرید این است که آیا می توان به راحتی اعتبار آنها را تأیید کرد یا خیر. به عنوان مثال، قدرت اسیدها و بازها را می توان با pH سنج به راحتی تعیین کرد.

متأسفانه، بسیاری از تکنیک ها برای توصیف خواص مواد مانند طیف سنجی جرمی گران هستند و به راحتی در دسترس نمی ­باشند علاوه بر این، تولید کنندگان اغلب پروتکل های آزمایشی و نتایج مورد انتظار از آزمایش های تحلیلی خود را ارائه نمی دهند. به عنوان مثال، ماندگاری محیط کشت سلولی بدون مکمل ها یک تا دو سال تخمین زده می شود، اما تولید کنندگان به طور معمول اطلاعاتی راجع به تکنیک های مورد استفاده برای تعیین تاریخ انقضا منتشر نمی کنند و این امر باعث ایجاد انگیزه ی بیشتری برای آزمایشگاه ­ها در ارزیابی و آزمایش مجدد می گردد. اگر تولیدکنندگان اطلاعات مربوط به تاریخ انقضا مواد را در دسترس جامعه علمی قرار دهند می توانند از خریدهای بیشتر که با محیط زیست سازگار نمی باشند، جلوگیری کنند.

مواد شیمیایی و آزمایشگاهی تاریخ گذشته یک مشکل شایع در آزمایشگاه ها هستند. اگرچه آسان است که محصولات تاریخ گذشته را به طور غیرقابل تفکیک دور بیندازید ولیکن از لحاظ اقتصادی به صرفه نبوده و بررسی علمی جهت استفاده بهینه از آن­ها ارزش بسیاری دارد. امیدوارم دفعه بعد که یک ماده تاریخ گذشته در آزمایشگاه خود پیدا می کنید، به درستی تصمیم بگیرید که با آن چه باید کرد.

 منبع:

https://www.labmanager.com/lab-health-and-safety/how-to-handle-lab-reagents-after-their-expiration-date-907

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بالا دانلود اپلیکیشن لینک آزما
دانلود اپلیکیشن لینک آزما